Stabat Mater dolorosa, Juxta crucem lacrimosa, dum pendebat Filius.
Cuius animam gementem, contristatam et dolentem, pertransivit gladius.
O quam tristis et afflicta, fuit illa benedicta, Mater Unigeniti.
Quæ mœrebat et dolebat, Pia Mater cum videbat, Nati pœnas incliti.
Quis est homo qui non fleret, Matrem Christi si videret, in tanto supplicio ?
Quis non posset contristari, Christi Matrem contemplari, dolentem cum Filio ?
Pro peccatis suæ gentis, vidit Iesum in tormentis, et flagellis subditum.
Vidit suum dulcem natum, morientem desolatum, dum emisit spiritum.
Eia Mater, fons amoris ; me sentire vim doloris ; fac, ut tecum lugeam.
Fac ut ardeat cor meum, in amando Christum Deum, ut sibi complaceam.
Sancta Mater, istud agas; Crucifixi fige plagas, cordi meo valide.
Tui nati vulnerati, tam dignati pro me pati, pœnas mecum divide.
Fac me tecum pie flere, Crucifixo condolere, donec ego vixero.
Iuxta crucem tecum stare, et me tibi sociare, in planctu desidero.
Virgo virginum præclara, mihi iam non sis amara : fac me tecum plangere.
Fac ut portem Christi mortem, passionis fac consortem, et plagas recolere.
Fac me plagis vulnerari, fac me cruce inebriari, et cruore Filii.
Flammis ne urar succensus ; per te Virgo, sim defensus ; in die judicii
Christe, cum sit hinc exire ; da per Matrem me venire ; ad palmam victoriae.
Quando corpus morietur, fac ut animæ donetur, Paradisi gloria.
Amen
Sous le Manteau de la Madone 
Laisser un commentaire